شیخ لطفالله، مسجد، بنایى از نیمۀ نخست سدۀ یازدهم، از دورۀ شاهعباس اول*، در
نمادِ اصفهان، نشانۀ شمایلی صورت فلکی قوس، به نشانه طالع اصفهان، بر سردر بازار قیصریه.
کتابخانه مرکزی شهرداری، از مهمترین کتابخانههای عمومی شهر اصفهان. پیشینۀ شکلگیری آن به تأسیس کتابخانه
دردشت (بابالدشت/بابلدشت)، از محلههای قدیم اصفهان، واقع در منطقۀ شمال شهر. دربارۀ وجه نامگذاری دردشت،
چهلستون، کاخی تشریفاتی از دورۀ صفویه* در اصفهان*، دارای بیست ستون.1 دلیل چهلستون نامیدن این
چهارباغ، خیابانی از دورۀ شاهعباس اول و از نمادهای هویت شهر اصفهان. این خیابانِ عریض
صائب تبریزی. شاعر فارسیسُرای سدۀ یازدهم، از سرایندگان ممتاز سبک هندی.1 نامش میرزا محمدعلی متخلص
کنیسه، محل اجتماع و عبادت یهودیان. واژۀ کنیسه و کنیس و جمع آن کنائس عربی
جوباره، قدیمترین محله و بافت تاریخی شهر، و غالباً یهودی نشین. جوباره، جویباره، جُهودباره یا
شَهْشَهان، بُقعه، بنایی از سدۀ نهم در اصفهان.1 بقعۀ شهشهان، حسینیه و آرامگاه شاهعلاءالدین محمد
الهی قمشهای، محییالدّین مهدیبن حاج ملاابوالحسن. عالم شیعی، حکیم، مترجم قرآن و شاعر شیعی متخلّص
زینبیه (ارزنان)، محلهای در شمال شرق شهر و جزو منطقه 14 شهرداری. این محله، که
