نمادِ اصفهان، نشانۀ شمایلی صورت فلکی قوس، به نشانه طالع اصفهان، بر سردر بازار قیصریه.
خربزه گرگاب، از میوههای منطقۀ برخوار شامل سین و گرگاب در شمالِ اصفهان. خربُزه، در
شیخ لطفالله، مسجد، بنایى از نیمۀ نخست سدۀ یازدهم، از دورۀ شاهعباس اول*، در
چهارباغ، خیابانی از دورۀ شاهعباس اول و از نمادهای هویت شهر اصفهان. این خیابانِ عریض
زینبیه (ارزنان)، محلهای در شمال شرق شهر و جزو منطقه 14 شهرداری. این محله، که
دردشت (بابالدشت/بابلدشت)، از محلههای قدیم اصفهان، واقع در منطقۀ شمال شهر. دربارۀ وجه نامگذاری دردشت،
جوباره، قدیمترین محله و بافت تاریخی شهر، و غالباً یهودی نشین. جوباره، جویباره، جُهودباره یا
چهلستون، کاخی تشریفاتی از دورۀ صفویه* در اصفهان*، دارای بیست ستون.1 دلیل چهلستون نامیدن این
صائب تبریزی. شاعر فارسیسُرای سدۀ یازدهم، از سرایندگان ممتاز سبک هندی.1 نامش میرزا محمدعلی متخلص
کنیسه، محل اجتماع و عبادت یهودیان. واژۀ کنیسه و کنیس و جمع آن کنائس عربی
کتابخانه مرکزی شهرداری، از مهمترین کتابخانههای عمومی شهر اصفهان. پیشینۀ شکلگیری آن به تأسیس کتابخانه
اصفهانی، گویش. از گویش های رایج در ناحیه مرکزی ایران. مقدمه اصفهانی یکی از گویشهای
